De kast ligt vol. Blokken, puzzels, een garage, drie knuffels die ooit onafscheidelijk waren. En je kind loopt eraan voorbij, pakt niets, en hangt tegen je been met de vraag wat er te doen is. Als je kind niet met speelgoed speelt, is de eerste reflex bijna altijd dezelfde: er moet iets nieuws bij.
Waarom een volle speelhoek juist afremt
Een kamer vol speelgoed voelt voor volwassenen als keuze. Voor een kind van twee, vier of zes voelt het als ruis. Alles vraagt tegelijk om aandacht, en niets vraagt het hard genoeg.
Kinderen komen niet tot spel door aanbod. Ze komen tot spel door een startpunt: één ding dat eruit springt, iets dat al half klaarligt, een hoek waar meteen duidelijk is wat je er kunt doen.
Ligt alles door elkaar, dan moet je kind eerst een beslissing nemen voor het kan beginnen. Dat kost energie die daarna niet meer in het spelen gaat zitten. En dus loopt hij door naar jou.
Wat je kunt doen als je kind niet met speelgoed speelt
Het goede nieuws is dat je hier vandaag nog iets aan kunt veranderen, zonder iets te kopen.
- Haal weg in plaats van erbij: laat zes tot acht dingen staan en berg de rest een paar weken op. In de meeste huizen komt het spel binnen een week terug.
- Zet iets klaar: een halfgebouwde toren, een puzzel al uit de doos, twee autootjes op een kleedje. Een uitnodiging werkt beter dan een volle kast.
- Kijk naar het soort spel, niet naar het speelgoed: blijft je kind hangen bij stapelen, bij nadoen, bij bewegen, bij dingen in en uit doen? Daar zit de ingang.
- Speel drie minuten mee en stop dan: veel kinderen hebben alleen een zetje nodig, geen speelkameraad voor het hele uur.
- Check het niveau: te makkelijk verveelt, te moeilijk frustreert. Spel ontstaat net op de rand van wat je kind al kan.
Als het aan het speelgoed ligt, en niet aan je kind
Soms klopt het speelgoed gewoon niet meer. Een kind van drie dat al een jaar dezelfde vormenstoof heeft staan, speelt daar niet mee omdat die te makkelijk is geworden. Een bouwset die eigenlijk voor zes jaar bedoeld is, wordt na twee pogingen weggelegd.
Dat is geen miskoop en ook geen gebrek aan fantasie. Kinderen schuiven elke paar maanden op. Speelgoed doet dat niet.
Deze drie doen elk iets anders, zodat je kunt kijken waar je kind wél op aanslaat.
Bouwen zonder instructies. Grote magnetische stukken die al vanaf 18 maanden werken.
Voor kinderen die vooral nadoen wat ze thuis zien. Rollenspel loopt vaak vanzelf door.
Als je kind vooral in beweging tot rust komt. Werkt binnen, ook op een regendag.
Het lastige is dat kopen maar één kant op werkt. Alles wat niet blijkt te passen, blijft staan. Zo groeit precies de berg waar je kind op vastloopt. Het helpt als speelgoed ook weer weg kan als het niet meer past: dan hoeft niet elke keuze meteen de goede te zijn. Dat is ook de gedachte achter RePlayClub, speelgoed dat komt en gaat in het tempo van je kind.
Speelgoed dat past bij deze fase, bezorgd en weer opgehaald.
Wanneer je wel even beter kijkt
Meestal is een kind dat niet speelt gewoon een kind in een te volle kamer. Maar er zijn signalen waarbij het zinvol is om het te bespreken met het consultatiebureau of de huisarts: als je kind ook nauwelijks contact maakt, weinig nadoet, of als spel op geen enkele manier op gang komt, ook niet één op één en ook niet met veel minder in de kamer.
Vertrouw daarin op je eigen gevoel. Je kent je kind het langst.
Begin vanavond klein
Ruim vandaag drie kwart van de speelhoek op en zet morgenochtend één ding klaar op de mat. Niet als proef, gewoon om te zien wat er gebeurt.
Grote kans dat je kind gaat zitten voor je koffie koud is.
Speelgoed dat meebeweegt met je kind
Je kiest wat past bij deze fase. Als het niet meer werkt, gaat het weer terug.
Bekijk de abonnementen